Menu
- POPULARNONAUKOW
- MAPY I PLANY
- SENTENCJE
- POWIEŚC
- KARTKI POCZTOWE
- PAPIERNICZE
- AFORYZMY
- ALBUM
- ATLAS
- AUDIOBOOK
- BIBLIA
- BIOGRAFIA
- CD AUDIO
- DEWOCJONALIA
- DZIECIĘCA
- DRAMAT
- DYDAKTYKA
- DVD
- EDUKACYJNE
- EDUKACJA
- EZOTERYKA
- ENCYKLOPEDIA
- FANTASTYKA
- FANTASY
- FELIETONY
- FILOZOFIA
- GRA
- GRY PLANSZOWE
- HISTORIA
- inne
- JĘZYKOZNAWSTWO
- KALENDARZ
- KOLOROWANKI
- KOMIKS
- KRYMINAŁY
- KULINARIA
- LEKTURA
- LITERATURA
- LOGOPEDIA
- MASKOTKI
- METODYKA
- MŁODZIEŻOWA
- OPOWIADANIA
- PEDAGOGIKA
- PŁYTA CD
- PODRÓŻNICZA
- PODRÓŻNICZE
- PODRĘCZNIKI
- POEZJA
- POMOCE SZKOLNE
- POPULARN.DZIECI
- POPULARNONAUKOWA
- PORADNIKI
- POWIEŚĆ
- PRAWO
- PRZEWODNIKI
- PSYCHOLOGIA
- RELIGIA
- REPORTAŻE
- ROZMÓWKI
- SENSACJA
- SŁOWNIKI
- SŁOWNIKI ENCYKLOPEDYCZNE
- TECHNICZNE
- THRILLER
- UPOMINKI
- WSPOMNIENIA
- Nowości
- Promocje
Producenci
Paczkomaty InPost
Program Wsparcia Małych księgarni
CZY PROFESOR POWINIEN MIEĆ PSA
Książka stanowi zbiór siedmiu esejów autorstwa Stanisława Waltosia, które są zarówno wspomnieniami, jak i przemyśleniami profesora m.in. na temat tradycji akademickich, chochlików drukarskich, jubileuszy, jubilatów i wręczaniu ksiąg jubileuszowych, przechodzenia na emeryturę, jak również o tym, czy w Polsce istnieją jeszcze szkoły naukowe oraz czy profesor powinien mieć psa. „Autor prowadzi nas (...) po różnych krużgankach akademickiego świata, krakowskimi uliczkami otaczającymi jego ukochane Collegium Maius i, o ile wiem, tę pasjonującą podróż w czasie i przestrzeni sam określa w prywatnych rozmowach mianem dywagacji starego profesora. (...) Dywagacje starego profesora? Nie wierzcie samokrytycznej skromności Autora. Po pierwsze – nie dywagacje, lecz głębokie i mądre refleksje na temat uroku najlepszych akademickich tradycji, po drugie – słowa czułego narratora (...) zatroskanego o przyszłość idei universitas, po trzecie wreszcie – profesora tak młodego duchem, jak żaden inny ze znanych mi wielkich uczonych”. Ze wstępu, Prof. dr hab. Jerzy Zajadło "Posiadanie psa w świecie nauki nie jest obowiązkowe, ale jest dobrze widziane. Szczególnie przez studentów i asystentów. Gdy tylko wieść o posiadaniu przez profesora psa przeniknie do świata zewnętrznego – profesor staje się kimś bardziej ludzkim, schodzi z piedestału, obraz jego osobowości wyraźnie się uczłowiecza, powstaje okazja do jeszcze jednej anegdoty uniwersyteckiej." Autor Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Dostępność: brak towaru
